images (1)

Natomiast o  pozytywnych cechach tej twórczości wypowiadano się głównie w kategoriach literackich (39% badanych) i to nierzadko w ze­stawieniu z negatywnymi podkreśleniami. Szczególnie grupa ka­towicka zdecydowanie częściej wymieniała tę pozytywną cechę (41% bad. tej grupy), niż miało to miejsce w grupie krakow­skich nauczycieli (30%). Przystępność przypisywało już tylko 24% ogółu badanych, rzetelność 17%, a obiektywizm 16%. Na­leży też zaznaczyć, że aktywniejszą w ocenie była grupa katowic­ka. Mimo że w sumie ok. 20% tej grupy w ogóle na to pytanie nie odpowiadało to podkreślali oni przeważnie 3-4 cechy. W przy­padku grupy krakowskiej nierzadko było to jedno lub dwa pod­kreślenia.Następne pytanie ankiety wymagało od respondentów wyboru najlepszej książki poświęconej historii najnowszej, równocześnie zobowiązując do podania autora i tytułu wybranej pozycji. Nie­stety wielu z badanych pozostawiło to pytanie bez odpowiedzi (36% ankietowanych). U odpowiadających zaś podawane tytuły były niezupełne lub błędne, nierzadko przedstawiane bez autora. Najczęściej wymienianym tytułem była praca Józefa Buszki Historia Polski 1864 – 1948 (25% ankietowanych). Powtarzającym się tytułem była inna z syntez — Henryka Zielińskiego — Histo­ria Polski 1914 – 1939 (15% badanych). Wymieniano też podręcz­nik Andrzeja Szczęśniaka, który w następnych pytaniach ankiety oceniano (10% badanych). Pojedynczo pisano o pracach: Włady­sława Góry, Andrzeja Garlickiego i Włodzimierza Kowalskiego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *