Niezbędnym wydaje się systematyczne doskonalenie pro­gramów nauczania historii. Spełnienie tego warunku wymaga skoordynowanych działań specjalistów z zakresu wielu dziedzin nauki: psychologii, pedagogiki, historii, dydaktyki historii, polito­logii — by wspomnieć tylko najważniejsze. Złożoność samego tworzywa, aktualność niedawnych wydarzeń nie ułatwia tego za­dania. Sprawą podstawową jest zapewnienie historii szkolnej za­ufania młodzieży. Wymaga to pełnego poszanowania prawdy historycznej, otwartej, szczerej rozmowy z uczniami.Zachodzi potrzeba pilnego i wszechstronnego doskonalenia warsztatu pracy nauczyciela historii najnowszej. Nie do przyję­cia jest sytuacja, w której uczeń i nauczyciel nie mogą liczyć na korzystanie z dobrych i nowoczesnych podręczników. Pamię­tać należy także o środkach pomocniczych, których brak lub nie­doskonałość nie sprzyjają właściwemu nauczaniu-uczeniu się. Upomnieć się też trzeba o mapy, atlasy, filmy, przeźrocza itp. środki dydaktyczne.Sporo uwagi poświęcić należy procesowi kształcenia i do­skonalenia nauczycieli. Szczególne zadania w tym względzie sto­ją przed szkołami wyższymi ale także i przed instytutami kształ­cenia nauczycieli. Jednocześnie wypada zastanowić się nad wery­fikacją dotychczasowych programów studiów pod kątem zapew­nienia absolwentom głębokiej wiedzy z zakresu historii najnow­szej, aktualizowania ich wiadomości i umiejętności dydaktycz­nych.Ważkie zadania stoją przed tzw. oświatą równoległą, która powinna wspomagać nauczyciela w ukazywaniu rzetelnego obra­zu najnowszej historii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *